පරාජිත බව....

කාලය මැදින් ඡීවිතය ඡයගන්නා ඔබ.....

මුලු සමාඡයටම මෙහෙවරක් කරන්නා වූ ඔබ.....

දිවියේ අරුත වටහා දෙන්නා වූ ඔබ....සියල්ලම බලා සිටි මා....

අවසානයේදී ඔබ හා මම අතර පවතින වෙනස මම සොයාගතිමි....

ඔබ ඡීවයේ පැවැත්ම සුරකින අතර , මම ඔබගේ පැවැත්ම විනාශ කරමින් යන්නෙමි...

මට ඇති ශෝකය නම්,, මා සත්‍ය දැනගත්තද ඔබව රැකගැනීමට මා අපොහොසත් වීමයි.....
අද පොඩි වැඩකට ලී මෝල පැත්තට යැවුන,, කපල තිබ්බ කොස් ගස්වල මහත දැක්කාම මට සැබෑවටම දැණුන දේ මම කෙටුවෙ..

Comments

  1. කෙනෙක් ඇත්ද අන් අය වෙනුවෙන් කැපවී
    ගසක් පමණි ඒ තැන ඉන්නේ තුටුවී
    හෙටක් ගැන හිතා අපි සැම එක් රොක් වී
    ගසක් හිටවගමු නෑ තව පමාවී.....

    ජයවේවා!!!

    ReplyDelete
  2. කැපුවට කමක් නෑ බන් ඒ තරමට වවනවනම්

    ReplyDelete
    Replies
    1. අවුරුදු පන්සීයක් විතර ගහක් කපල පැල සීයක් ඉන්දල මොකටද බන්.. ඒ පැළ කවදාවත් අර තත්තවයට එයි කියල හිතතෑකිද

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ශාපලත් භාණ්ඩ 1 (ඇනබෙල් )

මමියේ ශාපය

ශාපලත් භාණ්ඩ 3 (බෝනික්කන් පිළිබඳ අවසන් ලිපිය )